امنیت شغلی از مسیر ارتقای توانمندی

شخصی که بتواند شغل خود را حفظ کند و احتمال بیکار شدن وی بسیار پایین باشد، امنیت شغلی دارد. امنیت شغلی باعث می‌شود فرد نگران آینده شغلی خود نباشد و در جایگاه شغلی خود احساس اطمینان و اعتماد کند.
همینطور به آسوده‌خاطر بودن و احساس رضایت از موقعیت شغلی فرد منجر می‌شود. به اعتقاد کارشناسان ارتباط محکمی بین امنیت شغلی و توانمندسازی فرد وجود دارد.هرچه فرد احساس امنیت بیشتری داشته باشد، با انگیزه و تلاش مضاعف‌تری کار خواهد کرد و این امر به ارتقای سطح شغلی وی می‌انجامد، هرچند این موضوع از سوی برخی کارشناسان مطرح شده که با افزایش احساس امنیت شغلی به دلیل نبود انگیزه رقابت سطح کارایی فرد پایین می‌آید. از نظر کارشناسان شاخص‌های متعددی وجود دارند که بر امنیت شغلی تاثیرگذارند که مهم‌ترین آن احساس رضایت فرد از موقعیت شغلی خود و محیط کاری و نیروی‌های مشغول در آن است به‌ویژه وقتی که از طرف افراد مافوق وی این احساس به وی منتقل شود. معمولا اولویت بسیاری از افراد در انتخاب یک شغل، داشتن امنیت شغلی است به همین خاطر اکثر مردم کار کردن در بخش دولتی را بر بخش خصوصی ترجیح می‌دهند.باور و تصور همه این است که در این صورت ریسک و تنش کمتری برای ثبات موقعیت کاری خود دارند، در حالی که این موضوع همیشه تایید شده نیست.



عوامل شخصی زیادی را نیز می‌توان موثر بر امنیت شغلی دانست؛ از جمله تحصیلات، سابقه کار، ‌موقعیت شغلی و... درواقع نیروی کار باید بتواند خود را به‌سرعت با شرایط وفق داده یا به اصطلاح کاملا به‌روز باشد. از جمله عواملی که احساس امنیت شغلی در هر فرد را تهدید می‌کند، نگرانی نسبت به آینده شغلی، حقوق و دستمزد ناکافی، وضعیت استخدام، حمایت نکردن مقامات مافوق از زیردستان، وجود عوامل تهدیدکننده در شغل، رسیدگی نشدن به شکایات و اعتراضات، بی‌اهتمامی به شایسته‌سالاری، قانون و مقررات و ارزشیابی عادلانه است. به اعتقاد کارشناسان از دیگر مولفه‌های امنیت شغلی، جابه‌جایی کمتر در شغل، تمرکز بر شغل توسط افراد، انتخاب شغل مناسب، احساس آرامش و وابسته شدن فرد به سازمان است. به گفته برخی از فعالان اقتصادی اخراج و برکنار کردن نیروی کار توسط کارفرما دلایل بسیاری دارد که مهم‌ترین آن عدم بازدهی کافی فرد برای سازمان و بی‌توجهی به نقش شغلی خود است.همانطور که یک کارمند از سازمان انتظاراتی دارد، کارفرما هم توقعاتی دارد. کارفرمایان از نیرویی که تنها بر دست آنها هزینه و خرج اضافه بگذارد، گریزانند چون آنها به افزایش سطح بازدهی سازمان و افزایش سود و منافع سازمان فکر می‌کنند.



حسین ساسانی، عضو اتاق بازرگانی تهران در رابطه با این سوال که چگونه می‌توان احساس امنیت شغلی در مشاغل کشور را فراگیر و فاصله این احساس در بخش‌های دولتی با دیگر سازمان‌ها را کم کرد، گفت: از 20 سال گذشته تاکنون امنیت شغلی اینگونه تعریف شده که اگر فردی استخدام دائمی باشد، دیگر کسی وی را بیرون نمی‌کند و مشکلی برای وی پیش نخواهد آمد. ولی مشکل اصلی اینجاست که استخدام دائمی رقابت در بین کارکنان را با این نگرش که چه خوب کار کند و چه بد، به‌هرحال در پایگاه شغلی خود استوار است را از بین خواهد برد بنابراین با افزایش احساس امنیت شغلی در فرد به همان نسبت سطح کارایی وی پایین می‌آید.



وی با اشاره به معایب استخدام دائمی کارمندان برای سطح بهره‌وری توضیح داد: زمانی که کارمندان به‌صورت دائمی استخدام هستند، رقابت کمتری می‌کنند چون خیال آنها بابت شغلی که دارند، راحت است. در این شرایط هزینه بنگاه‌ها بالا می‌رود، سطح نوآوری و خلاقیت افراد کم می‌شود و قیمت محصولات یا خدمات بالا می‌رود. در این وضعیت بسیاری از شرکت‌ها مشتریان خود را از دست می‌دهند. این کارشناس اقتصادی ادامه داد: به دلیل مشکلاتی که در استخدام دائمی افراد به‌وجود آمد، مسئولان تصمیم گرفتند که استخدام‌های دائمی را با استخدام موقت و قراردادی عوض کنند.
در این صورت امنیت شغلی دائمی نیست بلکه میزان امنیت شغلی به میزان قابلیت‌ها و توانمندی‌های کارکنان بستگی دارد. هر چقدر آنها کارایی، قابلیت و توانایی بیشتری داشته باشند، امنیت شغلی پایدارتری دارند و کارفرما هم راغب به حفظ آن است.
بهره‌وری پایین بخش دولتی نسبت به‌ بخش خصوصی ساسانی گفت: البته رویکرد ایجاد امنیت شغلی با شاخص قابلیت کار درستی است چراکه درنهایت به افزایش بهره‌وری سازمان‌ها منجر خواهد شد. تجربه عینی این موضوع بالا بودن سطح بهره‌وری بخش‌های خصوصی نسبت به بخش دولتی است که علت این موضوع همان استخدام دائمی بوده که موجب شده افراد خیال راحت‌تری داشته باشند و هیچ تلاشی از خود نشان ندهند.



ساسانی در پایان در جواب این سوال که تا چه حد کشور ایران با کشورهای پیشرو در زمینه امنیت شغلی فاصله دارد، گفت: کشور ما در این موضوع رتبه یا عملکرد خوبی ندارد اما باید دید چگونه می‌توان افزایش سطح امنیت شغلی در کشور را بالا برد؟ یکی از روش‌ها آموزش و بالا بردن توان یادگیری افراد است تا توانمند باشند و کارهای خود را در سطح بهتری انجام دهند.باید کیفیت دانشگاه‌ها را بالا ببریم و بر توانایی نیروی تحصیلکرده بیفزاییم.

خواندن 4981 دفعه آخرین ویرایش در پنج شنبه, 12 فروردين 1395 ساعت 09:59

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

گسترش سطح کسب و کار مشاغل طرف قرارداد، با ارائه‌ی خدمات آموزشی، مشاوره و پژوهش بازارایابی

نگارنامه

Top